in grote kringen
schrijf ik tot in de roos
tot in het mikpunt
tot in het hart van het woord
'rode wonde der waarheid'
openbloeiend als een paasbloem
in dit zo breekbare hoofd

(Eddy van Vliet, uit: Verzamelde gedichten, Het woord heet Alva)

"...Filled to the brim, he is out of the station, into the subway, and then up the stairs,onto the streets, and into his officebuilding. He pushes into the crowded elevator just as the door is closing. He presses 44. As the elevator rises, it fills with the volatile vapors of hot-coffee farts, the fumy flatulence of breakfast cereals, of All-Bran and yogurt, of Egg McMuffin, of sausage on a biscuit. The gaseous display becomes all-encompassing. No one speaks, no one knows who let loose- at least it wasn't Paul. Was it by choice, a kind of kamikaze welcome-to-work terrorist attack, or did it erupt involuntarily? It just gets worse. The noxious intestinal output, the rear-end rocket seems to be of the variety that explodes in sections on a kind of timed delay. Laughing gas, tear gas, mustard gas. Napalm. Paul stops breathing. The elevator rises. On the forty-fourth floor, Paul bursts out, gasping, hoping his clothing hasn't absorbes the spoorish scent, hoping he doesn't stink.
"Good morning," his secretary says. ..."

( uit: 'Music for torching' van A.M. Homes)

happy birthday Roeb!!

arme duif!

de duif is dood

n.i.d.stad 2

het regent, het regent...

k.i.d.stad 1

n.i.d. stad 1

offene herzen

zo dood als een vlieg

weer thuis

ik ga op vakantie en neem mee:

klimroos in ouwe peer

op deze grijze dag toch wat kleur en schoonheid:
mijn klimroos bloeit!!!


















































HET GROTE WIT

Om in het grote wit
Onder te dompelen
Zou het leeg
Moeten kunnen zijn.
Het doet zich wel zo
Voor maar is het
Niet, woorden ongezien.
Het is meer.
Zij verstekken zich
Schuin gesneden
Gepuzzeld willen zij
Langgerekt als boven
Het aarde-ge verheven
De woorden punten
Op mijn tong
Doch laten een kom
Ma verschijnen
Tong kung-fu
Lanceersex
Soolmeesjes hebben
Het nest verlaten
Een ouwe peer
Met reukende rozen
Verlangend en reikhalzend
Verschijnen visioenen
Van linda

(Chris den Boer, 2004)

met dank aan roeb: http://roeb.blogspot.com

De Liefde

de liefde ligt op straat
...als je goed kijkt...

en ik kan het weten!

patatje oorlog

zo, dat is 1, wat een klotebandje zeg















nu de andere, ze merkt er toch niks van















en gelijk ook maar die stomme roze kutsokken uit















hup, weg ermee, wat denkt ze wel, dat ieder
meisje van 4 van roze,schattige sandaaltjes
en sokjes houdt. Nou, ik niet!!















"wat wil je, lieverdje…….Hee,
wat is dat nou, waar zijn je …??"
Patatje oorlog, mammie!!

binkie

wat was ik blij
want hoe lang zat ik daar al aan tafel
ik weet het niet meer
het was zomer, de tuindeuren stonden open
de geluiden van spelende kinderen vlogen af en toe langs zoals de gierzwaluwen op dit moment voorbij scheren genietend van hun vrijheid en snelheid
maar ik zat daar maar te wachten op een wonder
want ik mocht pas van tafel als ik mijn bord leeg had
en dat betekende die gehaktbal opeten (ik begrijp nu wel waarom ik vegetariër ben geworden)
ze was niet te vermurwen
dat wist ik maar ik durfde er niets tegen te doen
en toen kwam jij, uit het niets
je liep ineens binnen
ik had je wel eens zien rondstruinen in de buurt
eigenwijs, parmantig, van onbekende komaf,
Binkie, mijn levensredder, bedankt!!

mmmmmmmm

oh wat heerlijk na die eindeloze winter

eindelijk de schoenen uit en

met mijn blote voeten in

het gras en de grond

mmmmmmmmmmmmmmm